77°C'nin üzerindeki sıcaklıklar çoğu elastomer ve plastik bileşenler için uygun değildir, oysa PTFE 260°C'ye kadar yüksek sıcaklıklara dayanıklıdır.77°C'nin altında bile, metalleri aşındıran asitler ve organik solventler birleştirilirse, elastomerler ve diğer plastikler çoğu zaman solventin şişmesine ve yumuşamasına karşı direnç göstermediğinden, PTFE'den oluşan astarlar ve bileşenler sıklıkla tercih edilir.
Kimyasal inertlik derken şunu kastediyoruz:PTFEflorokarbon reçineleri, tespit edilebilir bir kimyasal reaksiyon meydana gelmeden başka bir madde ile sürekli temas halinde olabilir.Genel olarak PTFE florokarbon reçineleri kimyasal olarak inerttir.Bununla birlikte, tüm genellemeler gibi bu ifadenin de tamamen doğru olması için nitelikli olması gerekir.Bununla birlikte, PTFE reçinelerinin davranışına ilişkin temel gerçekler akılda tutulursa, bu yeterlilik kafa karışıklığına yol açmayacaktır.
Çeşitli test verilerinin olağan açıklama özeti yanıltıcı olabilir, çünkü temel olarak farklı "Kimyasal" davranış türlerini bir araya getirebilir.Açıklamanın açık olması gerekiyorsa, kimyasal reaksiyonlar ile emilim gibi fiziksel eylemler arasında kesin bir ayrım yapılmalıdır.Açıklama, kullanıcının belirli bir uygulamayı etkileyebilecek fiziksel ve kimyasal özellikler arasındaki karşılıklı ilişkileri dikkate almasına olanak sağlamalıdır.
Örneğin, PTFE reçineleri kral suyuna daldırmadan etkilenmeyecektir.Ancak bu reaktifin sıcaklığı ve bunun sonucunda ortaya çıkan basınç yükselirse, reaktifin bileşenlerinin reçine tarafından emilmesi de artacaktır.Ani basınç kaybı gibi müteakip dalgalanmalar, reçine içinde emilen buharların genleşmesi nedeniyle fiziksel olarak zarar verici olabilir.Açıkçası, PTFE'nin kimyasal özellikleri hakkında konuştuğumuzda, "Kimyasal uyumluluk" açısından ifade ettiğimiz gibi, kesinlikle kimyasal reaksiyonlar ile mekanik ve termal stres ile birleşen "absorpsiyon" gibi fiziksel eylemler arasında ayrım yapmalıyız.
Normal kullanım sıcaklıklarında, PTFE reçineleri uyumlu oldukları kimyasalları sıralamak yerine çok az sayıda kimyasalın saldırısına uğrar.Bu reaktanlar bilinen en şiddetli oksitleyiciler ve indirgeyici ajanlar arasındadır.Florokarbonlarla yakın temas halinde olan elementel sodyum, florürü polimer molekülünden uzaklaştırır.Bu reaksiyon, reçinelerin yapışkanla bağlanabilmesi için PTFE yüzeylerinin aşındırılması amacıyla susuz çözeltilerde yaygın olarak kullanılır.Diğer alkali metaller (potasyum, lityum vb.) benzer şekilde reaksiyona girer.
İnce bölünmüş metal tozlarının (örneğin, alüminyum veya magnezyum) toz halindeki florokarbon reçinelerle samimi karışımları, tutuşturulduğunda şiddetli reaksiyona girebilir, ancak tutuşma sıcaklıkları, PTFE reçineleri için yayınlanmış önerilen maksimum servis sıcaklığının çok üzerindedir.Son derece güçlü oksitleyiciler, flor (F2) ve ilgili bileşikler (örneğin, klor triflorür, CIF3), PTFE tarafından yalnızca büyük bir dikkatle ve potansiyel tehlikelerin tanınmasıyla kullanılabilir.Flor, reçineler tarafından emilir ve bu tür yakın temasla karışım, darbe gibi bir ateşleme kaynağına karşı duyarlı hale gelir.
TFE ve PFA için önerilen 260°C ve FEP için 204°C'lik önerilen servis sınırı sıcaklığında veya yakınında olan bazı durumlarda, yüksek konsantrasyonlardaki birkaç kimyasalın PTFE'ye karşı reaktif olduğu rapor edilmiştir.Sodyum aşındırmasına benzer bir saldırı, %80 NaOH veya KOH, boranlar (örneğin, B2H6), alüminyum klorür, amonyak (NH3) ve bazı aminler (R-NH2) ve iminler gibi metal hidrürler gibi yüksek sıcaklıklarda üretilmiştir ( R = NH).Ayrıca 250°C'de basınç altında %70 nitrik asit ile yavaş oksidatif saldırı gözlenmiştir.Bu tür aşırı indirgeyici veya oksitleyici koşullara yaklaşıldığında özel testler gereklidir.
Bu nedenle, belirtilen istisnalar dışında, PTFE reçineleri çok geniş bir kimyasal ve termal kullanım kolaylığı sergiler.Ancak PTFE bileşenlerini satın alan veya belirleyen kişinin aynı zamanda daha olağan kimyasal ortamlara ilişkin sınırlamalarını da bilmesi ve anlaması gerekir.Metallerin sınırlamasından farklı olarak, bunlar normalde kimyasal ve fiziksel nitelikte değildir.PTFE'deki kimyasalların sıcaklık, basınç ve emiciliğinin etkileri ve bunların etkileşimi, zamanla PTFE'nin tatmin edici bir şekilde performans göstereceği koşulları genellikle sınırlayan şeydir.Bu hemen hemen tüm diğer inşaat malzemelerinden farklı olduğundan, aşağıdaki daha ayrıntılı açıklamaların dikkatle değerlendirilmesini gerektirir.
Gönderim zamanı: Ekim-04-2019